Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 5

Nie stwierdzono istotnej korelacji między tymi zmiennymi u pacjentów przyjmujących HAART (dane nieukazane). Podczas długotrwałej obserwacji pacjenci otrzymujący CsA w połączeniu z HAART stale utrzymywali wyższe poziomy limfocytów T CD4 + niż te zmierzone u pacjentów przyjmujących tylko HAART, a różnica była statystycznie znacząca w tygodniach (P = 0,01), 2 (P = 0,04), 4 (P = 0,02), 32 (P = 0,015), 48 (P = 0,03) i 64 (P = 0,007) (Figura 3). Ponadto warto zauważyć, że (a) liczba limfocytów T CD4 + była ponaddwukrotnie większa niż po 7 dniach leczenia u pacjentów otrzymujących CsA w połączeniu z HAART, co sugeruje, że największe korzyści pod względem liczby komórek T CD4 + uzyskano bardzo szybko po rozpoczęcie leczenia CsA w połączeniu z HAART; oraz (b) ta korzyść ilościowa była kontynuowana po odstawieniu CsA. W rzeczywistości liczba limfocytów T CD4 + nadal wzrastała w większym stopniu w kohorcie CsA + HAART niż w kohorcie HAART, nawet po 8. tygodniu. Porównanie zmian liczby limfocytów T CD4 + w czasie pokazuje, że liczba limfocytów T CD4 + były znacząco wyższe u pacjentów należących do kohorty CsA + HAART niż w grupie kohorty HAART w długim okresie (P = 0,031 i P = 0,004 odpowiednio w 56 i 64 tygodniu). Ponadto zmiany w komórkach T naiwnych CD4 + (CD45RA +) i pamięci (CD45RO +) również oceniono u sześciu z dziewięciu pacjentów należących do kohorty CSA + HAART podczas podawania CSA. Na początku (np. Przed podaniem CSA + HAART) średnia liczba komórek T CD4 + CD45RA + wynosiła 200. 97 komórek / .l krwi. Rozpoczęcie leczenia wiązało się z szybkim wzrostem limfocytów T CD4 + CD45RA +: 299. 167 w dniu 2; 627. 438 w dniu 4; 805. 534 w 7 dniu; 590. 415 w tygodniu 2; 708. 414 w tygodniu 4; i 654. 421 w 8. tygodniu. Podobne zmiany zaobserwowano dla limfocytów T CD4 + CD45RO +. Średnia liczba komórek limfocytów T CD4 + CD45RO + wynosiła 239. 150 komórek / l krwi na linii podstawowej, 303. 172 w dniu 2; 506. 185 w dniu 4; 508. 285 w 7 dniu; 428. 188 w tygodniu 2; 478. 130 w tygodniu 4; i 553. 247 w 8. tygodniu. Nie zaobserwowano znaczących różnic (P> 0,05) między przyrostami limfocytów T CD4 + CD45RA + i CD4 + CD45RO + w dowolnym punkcie czasowym. Zgodnie ze wzrostem obserwowanym w całkowitej liczbie limfocytów T CD4 +, większość wzrostu komórek T CD4 + naiwnych i pamięci wystąpiła w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia za pomocą CSA + HAART. Figura 3 Ogólna liczba limfocytów T CD4 + w ciągu 64 tygodni obserwacji u pacjentów należących tylko do kohorty HAART (n = 29) i do kohorty CsA plus HAART (n = 9). CsA przerywano u wszystkich pacjentów w 8. tygodniu. Wyniki testu t Studenta Wartości P dla porównań między dwiema grupami terapeutycznymi wynosiły: P = 0,01 w tygodniu 1, P = 0,04 w tygodniu 2, P = 0,02 w tygodniu 4, P = 0,07 w tygodniu. 8, P = 0,04 w tygodniu 16, P = 0,05 w tygodniu 24, P = 0,015 w tygodniu 32, P = 0,02 w tygodniu 40, P = 0,03 w 48 tygodniu i P = 0,007 w 64 tygodniu. Dane przedstawiono jako średnie. . SEM. Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za istotną. Liczba komórek T CD4 + jest wyrażana w komórkach / ul. Jakościowe pomiary immunologiczne. U pacjentów z obu kohort leczniczych odsetek limfocytów T CD8 + i CD4 + swoistych wobec HIV-1p zmniejszał się z czasem, przez co ocena tych odpowiedzi in vivo była nieco złożona. W szczególności, częstość komórek T CD8 + specyficznych wobec HIV-1 (3 wykrywanych za pomocą analizy tetramerowej zmniejszała się z upływem czasu, po skutecznej supresji replikacji HIV-1 (Figura 4a, górny panel). Odwrotnie, częstość komórek T CD8 + specyficznych względem CMV nie zmieniała się znacząco w czasie (Figura 4a, dolny panel), ani nie była zależna od EBV komórek T CD8 + (dane nie przedstawione). Sugeruje to, że jednoczesne podawanie CsA z HAART podczas pierwszych 8 tygodni nie wpłynęło na zdolność do utrzymania specyficznych odpowiedzi komórek T CD8 + przeciwko wirusom innym niż HIV-1, takim jak CMV i EBV. Figura 4 (a) Analiza ekspresji HIV-1. oraz limfocyty T CD8 + specyficzne względem CMV + u jednego reprezentatywnego pacjenta na początku badania i po tygodniu i 24 tygodniach terapii. Pacjent 1007 był leczony CsA + HAART, a HAART tylko od 8 tygodnia. PBMC zabarwiono chlorofilem anty-CD8 perydynowym (PerCP) i albo tetramerem B7-TPGPGVRYPL specyficznym wobec HIV-1 (3 (górny panel) albo tetramerem B7-TPRVTGGGAM specyficznym dla CMV (dolny panel). Dane wyrażono jako procent komórek koeksprymujących CD8 i tetrameryczną cząsteczkę HLA w populacjach komórek T CD3 +. (b) Analiza wirusa HIV-1. i komórki T CD4 + specyficzne dla CMV w obrębie różnych populacji komórek pamięci, zdefiniowane przez ekspresję CCR7 u dwóch reprezentatywnych pacjentów po 48 tygodniach terapii
[hasła pokrewne: rezonans magnetyczny kościerzyna, pierwsza pomoc oparzenia, ostrzykiwanie osoczem cena ]
[podobne: szpital psychiatryczny lublin, pierwsza pomoc oparzenia, rezonans magnetyczny kościerzyna ]