Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 6

Wykazano, że podocynę lokalizuje się w kłębuszkowej przeponie szczelinowej i oddziałuje bezpośrednio z nefryną, głównym białkiem z przeponą szczelinową (4, 5, 17, 18). Aby wykazać biologiczną różnicę między peptydami R229Q i typu dzikiego, przeprowadziliśmy testy wiązania nefryny z użyciem oczyszczonej nefryny, znakowanej in vitro. Tłumaczonym R229Q, podocynę typu dzikiego, oraz, w dwóch zestawach eksperymentów, podocynę o wcześniejszym działaniu. zidentyfikowano mutację R291W (9). W każdej z siedmiu par eksperymentów obserwowaliśmy więcej podocin typu dzikiego niż zmutowany podocynę R229Q w teście z nefryną (rysunek 3a). Średnio, znormalizowana intensywność wykrywanego mutanta R229Q podociny wynosiła 41,5% typu dzikiego (n = 7 porównań par, SEM 12,3%, P = 0,003 w teście dwustronnego t-tutu). W obu testach, w których zmutowany podocin R291W był również włączony jako dodatkowa kontrola, intensywność sygnału była mniejsza dla R291W niż dla podociny typu dzikiego. Wiązanie R291W nie było tak zmniejszone, jak w przypadku R229Q (78% typu dzikiego, SD 4,0, Figura 3), a różnica ta nie była statystycznie istotna (P = 0,11). W przypadku braku nefryny podocina nie uległa immunoprecypitacji. Analiza Western blot wykazała, że równoważne ilości nefryny były immunoprecypitowane w każdej reakcji (Figura 3b). Figura 3 Test wiązania nefryny. (a) Dolny autoradiogram pokazuje podocynę zmutowaną i wyznakowaną in vitro (3) po inkubacji z oczyszczoną nefryną, immunoprecypitację z przeciwciałem anty-nefrynowym, przeniesienie do nitrocelulozy i ekspozycję na film radiograficzny (jak opisano szczegółowo w Methods). Powyżej pokazano wynik analizy Western tych samych blotów z użyciem przeciwciała anty-nefrynowego do immunodetekcji. (b) Densytometria prążków R229Q i R291W z wielokrotnych sparowanych eksperymentów. Natężenie (ze słupkami błędu wskazującymi SEM) podano jako procent intensywności typu dzikiego, która jest określona z definicji na 100%. Dyskusja W 30 rodzinach z recesywną FSGS dorastającą lub dorastającą, odkryliśmy siedem mutacji NPHS2, z których dwie są nowe. Te mutacje wydają się być odpowiedzialne za choroby w dziewięciu z tych rodzin. Nasze dane sugerują, że allele NPHS2 wykazują znaczną niejednorodność pod względem efektu biologicznego i powodują FSGS z dość szerokim spektrum nasilenia i wieku wystąpienia. W tej grupie rodzin wariant podocin R229Q był dość powszechny. Kilka linii dowodów pozwala sądzić, że allel R229Q jest raczej chorobotwórczy niż łagodny polimorfizm: (a) istnieje ewolucyjna konserwacja reszty Arg 229 w homologach podocin; (b) arginina do glutaminy jest niekonserwatywną zmianą aminokwasu; (c) R229Q ulega segregacji z chorobą; i (d) właściwości biologiczne kodowanego peptydu są zmienione. W przeciwieństwie do innych wywołujących chorobę wariantów NPHS2, które są rzadkie, allele R229Q są powszechne w populacjach ogólnych, z obserwowaną częstotliwością podobną do innych powszechnie występujących chorób recesywnych, w tym mukowiscydozy i hemochromatozy (23) (Tabela 2). Sama mutacja R229Q jest niewystarczająca, aby wywołać FSGS, ale wydaje się zwiększać podatność na uszkodzenie nerek w stanie heterozygotycznym związku w połączeniu z drugim zmutowanym allelem NPHS2. Heterozygosity dla R229Q stwierdzono nieco częściej u pacjentów z FSGS niż w grupach kontrolnych. U dwóch spośród 11 z tych pacjentów obecność drugiej mutacji A284V NPHS2 na innym allelu sugeruje, że heterozygotyczność związku w przypadku tych zmian sekwencji jest prawdopodobną przyczyną choroby. Niedawna obserwacja, że u jednego noworodka pojedynczy allel R229Q mógł zmodyfikować wrodzony fenotyp nerczycowy (z powodu defektów NPHS1) w celu wytworzenia ogniskowego ogniskowego segmentowego fenotypu kłębuszków nerkowych dodatkowo potwierdza pogląd, że wariant R229Q ma efekt biologiczny (16). Ta obserwacja również podnosi powiązaną możliwość, że warianty w innych genach (w tym NPHS1) mogą ułatwiać efekt fenotypowy wspólnego wariantu podociny R229Q. Jest prawdopodobne, że fenotyp wynikający z homozygotyczności dla wariantu R229Q jest różny od wpływu heterozygotyczności związku dla R229Q i innego związanego z chorobą allelu. Na uwagę zasługuje fakt, że bardzo niewielki wzrost częstotliwości R229Q w sporadycznej grupie FSGS jest taki, że nie obserwuje się go z dużo większą częstotliwością niż w grupie kontrolnej: z powodu wysokiej częstotliwości R229Q w populacji, naiwnie oczekiwalibyśmy, że R229Q / Homozygotyczność R229Q byłaby jedną z najczęstszych przyczyn FSGS, gdyby ten genotyp był związany z FSGS. Istnieje kilka wiarygodnych wyjaśnień dotyczących braku tego stwierdzenia: (a) R229Q jest łagodny; (b) R229Q / R229Q nie powoduje fenotypu ani fenotypu o wyjątkowo łagodnej postaci; (c) R229Q / R229Q powoduje ciężki, być może embrionalno-śmiertelny fenotyp
[przypisy: dom zdrojowy szczawno zdrój, nowotwór pęcherzykowy tarczycy, sanatorium krynica górska ]
[hasła pokrewne: rezonans magnetyczny kościerzyna, olej z awokado właściwości, ostrzykiwanie osoczem cena ]