Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego ad 6

W innym dniu zbadaliśmy również funkcję tętnicy wieńcowej u pacjenta, stosując PET serca z 13N amoniakiem 30 minut po 200 ml infuzji L-argininy (0,1 mg / ml) w punkcie wyjściowym (e i f) i po wlewie ATP (g i h). Wyświetlane są obrazy osi krótkiej (a, c, ei g) i pionowe obrazy osi długiej (b, d, f i h). Tabela 3 Przepływ krwi przez tętnicę wieńcową i rezerwę przepływu wieńcowego u pacjentów z LPI i prawidłowych kontroli Dyskusja Niniejsze badanie wykazało, że niedobór L-argininy powoduje dysfunkcję śródbłonka naczyń poprzez zmniejszenie wytwarzania NO u tego pacjenta z LPI. NO odgrywa ważną rolę w czynności śródbłonka naczyniowego. Ponieważ L-arginina jest jedynym substratem dla katalizowanej przez NOS reakcji (18), dostępność tego substratu ma zatem decydujące znaczenie w regulowaniu wytwarzania NO. Continue reading „Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego ad 6”

Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy ad 5

Białko fuzyjne nie posiada domen regulatorowych BRAF, co powoduje konstytutywną aktywację kinazy w sposób niezależny od RAS i wykazuje aktywność transformacji podobną do tej z najczęściej stosowanego BRAFV600E. Partner fuzyjny BRAF, gen AKAP9, należy do grupy kotwiczących białek kinazowych A, które mają wspólną funkcję wiązania się z regulacyjną podjednostką PKA i kierowania jej na dyskretne miejsca w komórce (29). Szczególnie AKAP9 ma przeważnie centrosomalny i Golgowy podział (19. 21). Białko fuzyjne nie posiada domeny centrosomalnej C-końcowej i, jak można się spodziewać, traci lokosomową lokalizację w komórkach nowotworowych. Continue reading „Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy ad 5”

Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby ad 5

W jednym profilu działania fenofibratu u myszy (67), prawie połowa (145/333) panelu specyficznych dla wątroby genów została zmieniona przez PPAR. leczenie agonistyczne, a tych 110 (75,8%) było represjonowanych (ryc. 2A). Jak potwierdzono analizami wykorzystującymi Gene Ontology (www.geneontology.org) i Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes (KEGG; www.kegg.jp/) (Figura 2B), te supresowane geny są wysoko wzbogacone w wydzielane białka, w tym wiele dodatkowych do składników kaskady dopełniacza i koagulacji. To wzbogacenie celów wydzielniczych PPARa jest wysoce statystycznie znaczące. Continue reading „Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby ad 5”

Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 5

Podobnie, nieco większy transkrypt 2,4 kb był wyrażany głównie w nerce płodowej człowieka. Wzór ekspresji transkryptu cpk i charakterystyka przewidywanego produktu białkowego. (a) Rozkład tkanek transkryptu cpk o 2,2 kb pokazano w dojrzałych tkankach myszy. Wielkość poliadenylowanego transkryptu jest zgodna z cDNA o pełnej długości 1,856 bp. Znaczniki rozmiaru są wskazane po lewej stronie i wyrażone jako kilobazy. Continue reading „Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 5”

Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą czesc 4

Następnie zbadaliśmy te mutacje u członków tej rodziny przez trawienie endonukleazą PCR produktów restrykcyjnych. Jak pokazano na Figurze 1b, wszyscy dotknięci członkowie tej rodziny są heterozygotami złożonymi dla tych dwóch mutacji. Żadna niedotknięta osoba w rodzinie nie nosi tych dwóch mutacji, zgodnych z koseregacją wariantów sekwencji z chorobą w modelu recesywnym. Figura 1NPHS2 mutacje missense w rodzinie FS-W. (a) Chromatogramy sekwencji DNA. Continue reading „Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą czesc 4”

Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową czesc 4

Rozpoczęcie leczenia indukowało skuteczne i utrzymujące się tłumienie replikacji RNA HIV-1 w obu grupach w czasie. Nie zaobserwowano znaczących różnic w poziomie replikacji wirusa w ciągu 64 tygodni obserwacji (ryc. 1). Podobnie odsetek pacjentów osiągających poziomy RNA HIV-1 w osoczu poniżej 50 kopii / ml był porównywalny we wszystkich punktach czasowych w dwóch grupach (90% w grupie CsA + HAART vs. 86% w kohorcie HAART w tygodniu 64) . Continue reading „Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową czesc 4”

Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. czesc 4

W przypadku 25 testowanych dawców odsetek komórek IFN – (3 + w podgrupach NK CD56bright i CD56dim był dodatnio skorelowany z odsetkiem komórek T IFN – y + lub komórek T specyficznych dla grypy (P. 0,002; Figura 6). Podsumowując, wyniki te sugerują, że IFN-y odpowiedź komórek NK na fluA jest związana z podzbiorem komórki T specyficznej dla grypy. Rysunek 6 Poziom IFN-y Odpowiedź na podgrupy komórek NK koreluje z częstością komórek T specyficznych wobec grypy w PBMC 25 dawców. PBMC inkubowano z fluA przez 17 godzin, a następnie cytometryczną analizą cytometrii przepływowej w celu określenia odsetka komórek IFN- (3 + w podzbiorze CD56bright perforin + NK (oznaczonym jako CD56bright), perforacji CD56dim. Continue reading „Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. czesc 4”

Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy cd

Blokowanie przeprowadzono w 5% mleku, 10 mM Tris-HCl (pH 7,4), 150 mM NaCl i 0,2% Tween-20 przez godzinę, a następnie inkubowano z pierwszorzędowymi przeciwciałami, jak wskazano (1: 3 000). Drugim przeciwciałem była skoniugowana z peroksydazą przeciwciało przeciwko mysiej lub anty-króliczej Ig (1: 2,500; Amersham Corp., Burlington, Massachusetts, USA). Wykrywanie odbywało się za pomocą chemiluminescencji (ECL, Amersham Corp.). Zastosowano pierwotne przeciwciała: monoklonalne przeciwciało cyklin D1 (HD11), poliklonalne przeciwciało cyklin D1 (H295), monoklonalne przeciwciało p53 421, monoklonalne przeciwciało p53 122 i monoklonalne przeciwciało p16 (JC8). Kwantyfikację przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Image (National Institutes of Health, Bethesda, Maryland, USA). Continue reading „Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy cd”

Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości cd

Trzy miliony komórek WT-ARH, komórek AS-ARH lub komórek EV-ARH wstrzyknięto dożylnie myszom SCID, które otrzymały napromienianie całego ciała w dawce 3,75 Gy 24 godziny przed przeszczepieniem. Wykazaliśmy wcześniej, że ten protokół jest wystarczający do wywołania choroby szpiczaka kości u tych myszy w ciągu 28. 35 dni po transplantacji (1). Zwierzęta następnie obserwowano pod kątem rozwoju choroby szpiczaka, hiperkalcemii i przeżycia, jak opisano wcześniej (1). Gdy zwierzęta rozwinęły paraplegię, zostały poddane eutanazji, a kręgi i kości długie poddano analizie histomorfometrycznej dla powierzchni OCL i osteoblastów, erozji powierzchni, OCL na jednostkę powierzchni i objętości guza, jak opisano wcześniej (8). Continue reading „Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości cd”

Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T cd

Dwadzieścia procent TCR. komórki i 88% Komórki TCR były podwójnie negatywne pod względem ekspresji CD4 i CD8. Ekspresja HLA-DR i CD45RA była podobna dla dwóch populacji (Figura 3). Proliferacja komórek T była nieobecna w antygenie tężcowym i zmniejszona po stymulacji fitohemaglutyniną (PHA) (21, 661 vs.> 40 000 cpm w kontrolach) lub anty-CD3 (16 960 vs.> 34 000 cpm), ale mogła być silnie indukowana przez stymulację IL-2 ( 33 736 vs.> 000 cpm). Aby oddzielnie przeanalizować zdolność proliferacyjną różnych populacji limfocytów T, wykorzystano test proliferacji oparty na cytometrii przepływowej opartej na CFSE. Continue reading „Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T cd”