EGF wzmacnia zastępowanie interneuronów prążkowia wyrażających parwalbuminę po niedokrwieniu

EGF promuje proliferację i migrację komórek macierzystych / progenitorowych w normalnym mózgu dorosłego. Wpływ naskórkowego czynnika wzrostu na neurogenezę w mózgu niedokrwiennym jest jednak nieznany. Tutaj pokazujemy, że śródkomorowe podawanie EGF i albuminy zwiększa 100-krotną wymianę neuronów w uszkodzonym dorosłym prążkowiu myszy po niedokrwieniu mózgu. Nowo urodzone niedojrzałe neurony migrują do zmian niedokrwiennych i różnicują się w dojrzałe neurony wyrażające parwalbuminę, zastępując ponad 20% interneuronów utraconych w 13 tygodniu po niedokrwieniu i reprezentujących 2% wszystkich komórek znakowanych BrdU. Dane te sugerują, że podawanie EGF i albuminy może być stosowane do manipulowania neurogenezą endogenną w uszkodzonym mózgu i do wspomagania samokontroli mózgu. Continue reading „EGF wzmacnia zastępowanie interneuronów prążkowia wyrażających parwalbuminę po niedokrwieniu”

Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego

Chociaż L-arginina jest jedynym substratem do wytwarzania tlenku azotu (NO), dotychczas nie doniesiono o wpływie niedoboru L-argininy na czynność naczyń u ludzi. Niedotlenienie białka lizyurowego (LPI) jest rzadkim autosomalnym recesywnym defektem transportu dwuzasadowego aminokwasu powodowanego przez mutacje w genie SLC7A7, co prowadzi do niedoboru L-argininy. Czynność śródbłonka naczyniowego badano u pacjenta z LPI, u którego wykazano, że jest heterozygotą złożoną dla dwóch mutacji w genie (delecja za pośrednictwem Alu 5,3 kb, IVS3 + 1Gy). Średnicę światła tętnicy ramiennej zmierzono u tego pacjenta i u zdrowych osób w stanie spoczynku, w czasie reaktywnego przekrwienia (zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EDV]) i po podjęzykowym podaniu nitrogliceryny (niezależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EIV]) za pomocą ultrasonografii. Zarówno stężenie EDV, jak i NOx było znacząco zmniejszone u pacjenta w porównaniu z wartościami dla kontroli. Continue reading „Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego”

Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy

Geny kluczowe dla rozwoju raka można zmutować za pomocą różnych mechanizmów, które mogą odzwierciedlać naturę mutagenu. W raku brodawkowatym tarczycy, mutacje genów kodujących efektory wzdłuż szlaku MAPK są kluczowe dla transformacji. Mutacja punktowa BRAF występuje najczęściej w sporadycznych guzach. Natomiast nowotwory wywołane promieniowaniem są związane z inwazją paracentryczną aktywującą receptorowe kinazy tyrozynowe RET i NTRK1. Zgłaszamy tutaj przegrupowanie BRAF przez paracentryczną inwersję chromosomu 7q, w wyniku czego powstaje fuzja w ramce między eksonami (8 z genu AKAP9 i eksonami 9 (1818 z BRAF. Continue reading „Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy”

Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 7

Konieczne będą dalsze badania interakcji polaris, cystyny, tubuliny i innych białek rzęskowych w celu przetestowania tego modelu. Istnieje coraz więcej dowodów na to, że wiążą się z zaburzeniami rzęsek, zarodkowymi wadami lewoskrętnymi (LR) i torbielowatą chorobą narządów wewnętrznych, np. Nerek, wątroby i trzustki. Polaris jest jednym z kilku białek, które wydają się funkcjonować w ryżu i determinacji osi ciała LR (46). Tworzenie się rzęsek rozpoczyna się w ciałach podstawowych i obejmuje proces zwany transportem międzywłókienkowym, w którym białka kiliogenne gromadzą się w kompleksy, które migrują w górę do osi żółciowych rzęskowych (47). Continue reading „Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 7”

Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7

Odrzucamy pierwsze wyjaśnienie na podstawie danych przedstawionych w niniejszym dokumencie. Uważamy, że trzecie wyjaśnienie (wczesna śmiertelność) jest znacznie mniej prawdopodobne niż drugie (łagodny lub żaden fenotyp), ale nie możemy go odrzucić na podstawie danych, które uzyskaliśmy do tej pory. Zakładając, że częstość alleli nośnika wynosi 0,036, a obserwowana populacja kontrolna jest w równowadze Hardy ego-Weinberga, spodziewalibyśmy się zobaczyć homozygotę R229Q z częstotliwością około 1: 1000. Ponieważ częstość występowania FSGS jest ogólnie uważana za rzędu 1: 105, rozsądne jest spekulować, że homozygoty dla R229Q nie rozwijają klinicznych objawów wystarczających do doprowadzenia ich do lekarza, przynajmniej w przypadku braku dodatkowej zniewagi nerkowej. . Continue reading „Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7”

Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 7

Jednak w tym badaniu nie uwzględniono potencjalnego wpływu CsA na zmniejszenie wielkości puli limfocytów CD4 + z opóźnioną obecnością HIV-1p u pacjentów z zakażeniem HIV-1, a zatem potrzebne są dalsze badania do oceny wielkości i zaniku. utajonych komórkowych rezerwuarów HIV-1 w interwencjach terapeutycznych antyretrowirusowych i immunomodulacyjnych. Niemniej jednak, niniejsze badanie zaprojektowano głównie w celu oceny immunologicznego wpływu interwencji CsA w połączeniu z HAART podczas pierwotnego zakażenia. Uzasadnienie badania, tj. Szybkie wyłączenie aktywacji immunologicznej (23-29), szczególnie podczas pierwotnej infekcji, potwierdza szereg obserwacji: (a) pierwotna infekcja HIV charakteryzuje się podwyższonym stanem aktywacji komórkowej (1). Continue reading „Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 7”

Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 6

Wcześniejsze badania wykazały, że fluA infekuje różne podzbiory leukocytów i indukuje produkcję wrodzonych cytokin, w tym różnych IFN i interleukin (39. 41). Szczególnie interesujące, DC są głównym producentem IFN typu I i IL-12, które mają głęboki wpływ na inne podzbiory komórek odpornościowych (42). Te wrodzone cytokiny mogą aktywować komórki NK i indukować wytwarzanie IFN-y. (12, 15, 16). Continue reading „Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 6”

Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6

Bez względu na dokładny mechanizm, w którym zakłócenie szlaków p53 i pRb indukuje unieśmiertelnienie, ich znaczenie jest dodatkowo poparte dobrze znaną obserwacją, że szlaki te są często zmienione w pierwotnych nowotworach i liniach komórkowych pochodzących od nowotworów (28, 29). W tym kontekście nadekspresję cykliny D1 lub utratę p16 / INK4A można uważać za równoważną utracie funkcji pRb. Nadekspresję cykliny D1 obserwuje się w różnych typach raka, zwłaszcza o pochodzeniu płaskonabłonkowym, co wskazuje na kluczową rolę onkogenu cykliny D1 w karcynogenezie tego typu komórek (19, 20). Nadekspresja cykliny D1 jest nie tylko częstym zjawiskiem genetycznym w większości raków jamy ustnej, ale jej ekspresja jest skorelowana z redukcją bez choroby i całkowitym przeżyciem w tym raku (30). Onkogenna rola cykliny D1 została początkowo ustalona w komórkach mysich jako współpracująca z onkogenami ras, E1A i neu (31. Continue reading „Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6”

Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 6

Poziomy ekspresji A5 były znacznie zmniejszone w komórkach AS-ARH w porównaniu z komórkami WT- lub EV-ARH. Figura 8Adhezja komórek WT-, EV- lub AS-ARH do komórek zrębowych szpiku ST2 myszy i poziomy ekspresji mRNA integryny av ludzkiej. (a) Komórki WT-, EV- lub AS-ARH (106) w pożywce RPMI-1640 zawierającej 10% FBS hodowano wspólnie z komórkami zrębu myszy ST2 (106) w sześciostudzienkowych płytkach. Po 4 dniach płytki intensywnie przemywano pięciokrotnie 3 ml pożywki RPMI-1640 bez surowicy, aby usunąć nieprzylegające komórki ARH. Komórki utrwalono acetonem, a następnie wybarwiono H & E. Continue reading „Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 6”

Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 5

Komórki TCR wykrywalne u naszego pacjenta dominowały komórki T CD8 +. TCR V. Analiza spektroskopowa i heterodupleksowa wykazała zmniejszoną różnorodność repertuarową, z oligoklonalnymi ekspansjami komórek T podobnymi do tego, co opisano w OS, co pokazuje, że takie ograniczenia repertuaru limfocytów T w niedoborze RAG niekoniecznie są związane z rozwojem fenotypu Omenna. Co ciekawe, limfocyty T CD8 + u naszego pacjenta były całkowicie oporne na stymulację mitogenem in vitro. Może to stanowić anergię w kontekście ciężkiej infekcji EBV, a nie w przypadku wewnętrznej wady limfocytów T. Continue reading „Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 5”