Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego

Chociaż L-arginina jest jedynym substratem do wytwarzania tlenku azotu (NO), dotychczas nie doniesiono o wpływie niedoboru L-argininy na czynność naczyń u ludzi. Niedotlenienie białka lizyurowego (LPI) jest rzadkim autosomalnym recesywnym defektem transportu dwuzasadowego aminokwasu powodowanego przez mutacje w genie SLC7A7, co prowadzi do niedoboru L-argininy. Czynność śródbłonka naczyniowego badano u pacjenta z LPI, u którego wykazano, że jest heterozygotą złożoną dla dwóch mutacji w genie (delecja za pośrednictwem Alu 5,3 kb, IVS3 + 1Gy). Średnicę światła tętnicy ramiennej zmierzono u tego pacjenta i u zdrowych osób w stanie spoczynku, w czasie reaktywnego przekrwienia (zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EDV]) i po podjęzykowym podaniu nitrogliceryny (niezależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EIV]) za pomocą ultrasonografii. Zarówno stężenie EDV, jak i NOx było znacząco zmniejszone u pacjenta w porównaniu z wartościami dla kontroli. Continue reading „Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego”

Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy

Geny kluczowe dla rozwoju raka można zmutować za pomocą różnych mechanizmów, które mogą odzwierciedlać naturę mutagenu. W raku brodawkowatym tarczycy, mutacje genów kodujących efektory wzdłuż szlaku MAPK są kluczowe dla transformacji. Mutacja punktowa BRAF występuje najczęściej w sporadycznych guzach. Natomiast nowotwory wywołane promieniowaniem są związane z inwazją paracentryczną aktywującą receptorowe kinazy tyrozynowe RET i NTRK1. Zgłaszamy tutaj przegrupowanie BRAF przez paracentryczną inwersję chromosomu 7q, w wyniku czego powstaje fuzja w ramce między eksonami (8 z genu AKAP9 i eksonami 9 (1818 z BRAF. Continue reading „Onkogenna fuzja AKAP9-BRAF jest nowym mechanizmem aktywacji szlaku MAPK w raku tarczycy”

Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby

Receptory jądrowe PPAR. (kodowane przez NR1C1) i farnezoidowy receptor X (FXR, kodowany przez NR1H4) są aktywowane w wątrobie odpowiednio w stanie na czczo i po posiłku. PPAR. Aktywacja indukuje utlenianie kwasów tłuszczowych, podczas gdy FXR kontroluje homeostazę kwasu żółciowego, ale oba receptory jądrowe regulują również wiele innych szlaków metabolicznych istotnych dla równowagi energetycznej wątroby. Poniżej przedstawiamy dowody na to, że działają one w sposób skoordynowany w celu kontrolowania kluczowych szlaków składników odżywczych, w tym utleniania kwasów tłuszczowych i glukoneogenezy w stanie na czczo i lipogenezy oraz glikolizy w stanie po posiłku. Continue reading „Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby”

Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7

Odrzucamy pierwsze wyjaśnienie na podstawie danych przedstawionych w niniejszym dokumencie. Uważamy, że trzecie wyjaśnienie (wczesna śmiertelność) jest znacznie mniej prawdopodobne niż drugie (łagodny lub żaden fenotyp), ale nie możemy go odrzucić na podstawie danych, które uzyskaliśmy do tej pory. Zakładając, że częstość alleli nośnika wynosi 0,036, a obserwowana populacja kontrolna jest w równowadze Hardy ego-Weinberga, spodziewalibyśmy się zobaczyć homozygotę R229Q z częstotliwością około 1: 1000. Ponieważ częstość występowania FSGS jest ogólnie uważana za rzędu 1: 105, rozsądne jest spekulować, że homozygoty dla R229Q nie rozwijają klinicznych objawów wystarczających do doprowadzenia ich do lekarza, przynajmniej w przypadku braku dodatkowej zniewagi nerkowej. . Continue reading „Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7”

Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 7

Jednak w tym badaniu nie uwzględniono potencjalnego wpływu CsA na zmniejszenie wielkości puli limfocytów CD4 + z opóźnioną obecnością HIV-1p u pacjentów z zakażeniem HIV-1, a zatem potrzebne są dalsze badania do oceny wielkości i zaniku. utajonych komórkowych rezerwuarów HIV-1 w interwencjach terapeutycznych antyretrowirusowych i immunomodulacyjnych. Niemniej jednak, niniejsze badanie zaprojektowano głównie w celu oceny immunologicznego wpływu interwencji CsA w połączeniu z HAART podczas pierwotnego zakażenia. Uzasadnienie badania, tj. Szybkie wyłączenie aktywacji immunologicznej (23-29), szczególnie podczas pierwotnej infekcji, potwierdza szereg obserwacji: (a) pierwotna infekcja HIV charakteryzuje się podwyższonym stanem aktywacji komórkowej (1). Continue reading „Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 7”

Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 7

Tak więc siła wrodzonej odporności na infekcję wirusową może być modulowana przez ilościową i jakościową naturę odporności adaptacyjnej specyficznej dla wirusa infekującego, szczególnie w sytuacjach takich jak grypa, w której regułą jest wiele reinfekcji. W połączeniu z poprzednią pracą, nasze wyniki potwierdzają pogląd, że między składnikami odporności wrodzonej a odpornością adaptacyjną istnieją szerokie wzajemne oddziaływania, które wspólnie stanowią udaną odpowiedź immunologiczną, aby usunąć infekcję. Metody Ludzie i próbki krwi. Dwudziestu trzech dorosłych dawców (w wieku 25-65 lat) bez niedawnych objawów grypopodobnych włączono do badania za świadomą zgodą. Protokół badania został zatwierdzony przez instytutowy zespół kontrolny na Uniwersytecie Stanforda. Continue reading „Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 7”

Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6

Bez względu na dokładny mechanizm, w którym zakłócenie szlaków p53 i pRb indukuje unieśmiertelnienie, ich znaczenie jest dodatkowo poparte dobrze znaną obserwacją, że szlaki te są często zmienione w pierwotnych nowotworach i liniach komórkowych pochodzących od nowotworów (28, 29). W tym kontekście nadekspresję cykliny D1 lub utratę p16 / INK4A można uważać za równoważną utracie funkcji pRb. Nadekspresję cykliny D1 obserwuje się w różnych typach raka, zwłaszcza o pochodzeniu płaskonabłonkowym, co wskazuje na kluczową rolę onkogenu cykliny D1 w karcynogenezie tego typu komórek (19, 20). Nadekspresja cykliny D1 jest nie tylko częstym zjawiskiem genetycznym w większości raków jamy ustnej, ale jej ekspresja jest skorelowana z redukcją bez choroby i całkowitym przeżyciem w tym raku (30). Onkogenna rola cykliny D1 została początkowo ustalona w komórkach mysich jako współpracująca z onkogenami ras, E1A i neu (31. Continue reading „Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6”

Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 6

Poziomy ekspresji A5 były znacznie zmniejszone w komórkach AS-ARH w porównaniu z komórkami WT- lub EV-ARH. Figura 8Adhezja komórek WT-, EV- lub AS-ARH do komórek zrębowych szpiku ST2 myszy i poziomy ekspresji mRNA integryny av ludzkiej. (a) Komórki WT-, EV- lub AS-ARH (106) w pożywce RPMI-1640 zawierającej 10% FBS hodowano wspólnie z komórkami zrębu myszy ST2 (106) w sześciostudzienkowych płytkach. Po 4 dniach płytki intensywnie przemywano pięciokrotnie 3 ml pożywki RPMI-1640 bez surowicy, aby usunąć nieprzylegające komórki ARH. Komórki utrwalono acetonem, a następnie wybarwiono H & E. Continue reading „Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 6”

Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 6

Wyliczenie podzbioru limfocytów u 3 pacjentów było podobne, z niemal całkowitym brakiem limfocytów B, zmniejszoną liczbą limfocytów T i prawidłowym poziomem komórek NK, co prawdopodobnie odzwierciedla konsekwencje zaburzonej rekombinacji V (D) J dla rozwoju limfocytów ( Tabela 1). Kliniczny i funkcjonalny fenotyp immunologiczny był jednak inny i charakterystyczny dla wszystkich 3 pacjentów. Pacjent OS2 przedstawił OS, w tym erytrodermię, limfoproliferację, a także podwyższone poziomy IgE i eozynofilii. IgA i IgM były nieobecne, a poziom IgG był niski w wieku 2 miesięcy i prawdopodobnie reprezentował przeniesione przeciwciało matki. Nie wykryto specyficznych przeciwciał (31, 32). Continue reading „Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 6”

Regulacja rozprzestrzeniania się napadów przez neuroserpinę i tkankowy aktywator plazminogenu jest niezależna od plazminogenu ad 5

Zwierzęta monitorowano przez 120 minut (n = 3 dla każdego warunku). Neuroserpin blokuje aktywność tPA indukowaną napadem. Aby zbadać względny wzrost aktywności tPA po napadach, przeprowadzono półilościową zymografię SDS-PAGE na ekstraktach hipokampu. Analiza ta wykazała, że wystąpił znaczny obustronny wzrost aktywności tPA po indukcji napadów (ryc. 6, aib), oraz że podanie neuroserpty do hipokampa ipsilateralnego znacznie zmniejszyło tę aktywność w obu hipokampach (ryc. Continue reading „Regulacja rozprzestrzeniania się napadów przez neuroserpinę i tkankowy aktywator plazminogenu jest niezależna od plazminogenu ad 5”