EGF wzmacnia zastępowanie interneuronów prążkowia wyrażających parwalbuminę po niedokrwieniu

EGF promuje proliferację i migrację komórek macierzystych / progenitorowych w normalnym mózgu dorosłego. Wpływ naskórkowego czynnika wzrostu na neurogenezę w mózgu niedokrwiennym jest jednak nieznany. Tutaj pokazujemy, że śródkomorowe podawanie EGF i albuminy zwiększa 100-krotną wymianę neuronów w uszkodzonym dorosłym prążkowiu myszy po niedokrwieniu mózgu. Nowo urodzone niedojrzałe neurony migrują do zmian niedokrwiennych i różnicują się w dojrzałe neurony wyrażające parwalbuminę, zastępując ponad 20% interneuronów utraconych w 13 tygodniu po niedokrwieniu i reprezentujących 2% wszystkich komórek znakowanych BrdU. Dane te sugerują, że podawanie EGF i albuminy może być stosowane do manipulowania neurogenezą endogenną w uszkodzonym mózgu i do wspomagania samokontroli mózgu. Continue reading „EGF wzmacnia zastępowanie interneuronów prążkowia wyrażających parwalbuminę po niedokrwieniu”

Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego

Chociaż L-arginina jest jedynym substratem do wytwarzania tlenku azotu (NO), dotychczas nie doniesiono o wpływie niedoboru L-argininy na czynność naczyń u ludzi. Niedotlenienie białka lizyurowego (LPI) jest rzadkim autosomalnym recesywnym defektem transportu dwuzasadowego aminokwasu powodowanego przez mutacje w genie SLC7A7, co prowadzi do niedoboru L-argininy. Czynność śródbłonka naczyniowego badano u pacjenta z LPI, u którego wykazano, że jest heterozygotą złożoną dla dwóch mutacji w genie (delecja za pośrednictwem Alu 5,3 kb, IVS3 + 1Gy). Średnicę światła tętnicy ramiennej zmierzono u tego pacjenta i u zdrowych osób w stanie spoczynku, w czasie reaktywnego przekrwienia (zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EDV]) i po podjęzykowym podaniu nitrogliceryny (niezależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EIV]) za pomocą ultrasonografii. Zarówno stężenie EDV, jak i NOx było znacząco zmniejszone u pacjenta w porównaniu z wartościami dla kontroli. Continue reading „Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego”

Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby ad 7

Te dane sugerują brak PPAR. sygnalizacja w tym modelu szczurzym z niedoborem białka, podnosząc możliwość, że endogenne ligandy nie aktywują PPAR. i wynikające z tego efekty homeostatyczne. Alternatywnie, ścieżki inne niż PPAR. sygnalizacja może przyczynić się do FAO i oszczędzania energii w sekrecji podczas przewlekłego niedoboru makroskładników. Continue reading „Receptory jądrowe wyczuwające substancje odżywcze PPAR i FXR kontrolują równowagę energetyczną wątroby ad 7”

Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 7

Konieczne będą dalsze badania interakcji polaris, cystyny, tubuliny i innych białek rzęskowych w celu przetestowania tego modelu. Istnieje coraz więcej dowodów na to, że wiążą się z zaburzeniami rzęsek, zarodkowymi wadami lewoskrętnymi (LR) i torbielowatą chorobą narządów wewnętrznych, np. Nerek, wątroby i trzustki. Polaris jest jednym z kilku białek, które wydają się funkcjonować w ryżu i determinacji osi ciała LR (46). Tworzenie się rzęsek rozpoczyna się w ciałach podstawowych i obejmuje proces zwany transportem międzywłókienkowym, w którym białka kiliogenne gromadzą się w kompleksy, które migrują w górę do osi żółciowych rzęskowych (47). Continue reading „Cystin, nowe białko związane z rzęskami, zostaje rozbity w mysim modelu cpk w postaci policystycznej choroby nerek ad 7”

Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7

Odrzucamy pierwsze wyjaśnienie na podstawie danych przedstawionych w niniejszym dokumencie. Uważamy, że trzecie wyjaśnienie (wczesna śmiertelność) jest znacznie mniej prawdopodobne niż drugie (łagodny lub żaden fenotyp), ale nie możemy go odrzucić na podstawie danych, które uzyskaliśmy do tej pory. Zakładając, że częstość alleli nośnika wynosi 0,036, a obserwowana populacja kontrolna jest w równowadze Hardy ego-Weinberga, spodziewalibyśmy się zobaczyć homozygotę R229Q z częstotliwością około 1: 1000. Ponieważ częstość występowania FSGS jest ogólnie uważana za rzędu 1: 105, rozsądne jest spekulować, że homozygoty dla R229Q nie rozwijają klinicznych objawów wystarczających do doprowadzenia ich do lekarza, przynajmniej w przypadku braku dodatkowej zniewagi nerkowej. . Continue reading „Mutacje NPHS2 w późnej fazie ogniskowej segmentowej stwardnienia kłębuszków nerkowych: R229Q jest powszechnym allelem związanym z chorobą ad 7”

Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 6

Pacjent 1009 był leczony CsA + HAART, podczas gdy kontrola 2 była leczona tylko HAART. PBMC stymulowano za pomocą białka gag p55 HIV-1 i lizatów CMV i analizowano pod kątem ekspresji CD4, CCR7, CD69 i IFN-y. (ekspresja wewnątrzkomórkowa). Dane pokazują ekspresję CD69 i IFN-y w obrębie CD4 + CCR7. Populacje komórek T. Continue reading „Leczenie pierwotnego zakażenia HIV-1 cyklosporyną A w połączeniu z wysoce aktywną terapią przeciwretrowirusową ad 6”

Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 6

Wcześniejsze badania wykazały, że fluA infekuje różne podzbiory leukocytów i indukuje produkcję wrodzonych cytokin, w tym różnych IFN i interleukin (39. 41). Szczególnie interesujące, DC są głównym producentem IFN typu I i IL-12, które mają głęboki wpływ na inne podzbiory komórek odpornościowych (42). Te wrodzone cytokiny mogą aktywować komórki NK i indukować wytwarzanie IFN-y. (12, 15, 16). Continue reading „Zależna od komórek T produkcja IFN-y przez komórki NK w odpowiedzi na wirus grypy A. ad 6”

Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6

Bez względu na dokładny mechanizm, w którym zakłócenie szlaków p53 i pRb indukuje unieśmiertelnienie, ich znaczenie jest dodatkowo poparte dobrze znaną obserwacją, że szlaki te są często zmienione w pierwotnych nowotworach i liniach komórkowych pochodzących od nowotworów (28, 29). W tym kontekście nadekspresję cykliny D1 lub utratę p16 / INK4A można uważać za równoważną utracie funkcji pRb. Nadekspresję cykliny D1 obserwuje się w różnych typach raka, zwłaszcza o pochodzeniu płaskonabłonkowym, co wskazuje na kluczową rolę onkogenu cykliny D1 w karcynogenezie tego typu komórek (19, 20). Nadekspresja cykliny D1 jest nie tylko częstym zjawiskiem genetycznym w większości raków jamy ustnej, ale jej ekspresja jest skorelowana z redukcją bez choroby i całkowitym przeżyciem w tym raku (30). Onkogenna rola cykliny D1 została początkowo ustalona w komórkach mysich jako współpracująca z onkogenami ras, E1A i neu (31. Continue reading „Nadekspresja Cyclin D1 i inaktywacja p53 unieśmiertelniają pierwotne keratynocyty doustne za pomocą mechanizmu niezależnego od telomerazy ad 6”

Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 5

Podobne wyniki zaobserwowano w dwóch niezależnych eksperymentach (* P <0,05; ** P <0,01). Jak pokazano na Figurze 5, zwierzęta infuzowane komórkami EV-ARH rozwinęły lityczne zmiany kostne i zwiększyły tworzenie OCL (górny prawy panel, pokazany przez czerwoną oporną na kwas winianową barwę fosfatazy [TRAP]). Natomiast zwierzęta infuzowane komórkami AS-ARH nie wykazywały zwiększonego tworzenia OCL ani resorpcji kości (dolny prawy panel). Ponadto, obciążenie nowotworem w kościach zwierząt leczonych komórkami AS-ARH (górny lewy panel) było znacznie zmniejszone w porównaniu ze zwierzętami, którym podawano infekowane puste komórki z transdukcją wektora (dolny lewy panel). Komórki AS-ARH można było histologicznie wykrywać w sekcjach szpiku kostnego od zwierząt transfekowanych konstruktem antysensownym do MIP-1 (3, ale były one rzadkie. Continue reading „Antysensowne hamowanie białka zapalnego makrofagów 1- blokuje niszczenie kości w modelu choroby szpiczaka kości ad 5”

Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 5

Komórki TCR wykrywalne u naszego pacjenta dominowały komórki T CD8 +. TCR V. Analiza spektroskopowa i heterodupleksowa wykazała zmniejszoną różnorodność repertuarową, z oligoklonalnymi ekspansjami komórek T podobnymi do tego, co opisano w OS, co pokazuje, że takie ograniczenia repertuaru limfocytów T w niedoborze RAG niekoniecznie są związane z rozwojem fenotypu Omenna. Co ciekawe, limfocyty T CD8 + u naszego pacjenta były całkowicie oporne na stymulację mitogenem in vitro. Może to stanowić anergię w kontekście ciężkiej infekcji EBV, a nie w przypadku wewnętrznej wady limfocytów T. Continue reading „Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T ad 5”