Wariant SCID ze specyficznymi odpowiedziami immunologicznymi i przewagą Komórki T

Opisujemy tutaj pacjenta z kliniczną i molekularną diagnozą SCID aktywującego rekombinazę z niedoborem genu (niedobór RAG1), który wytworzył swoiste przeciwciała pomimo minimalnej liczby komórek B. Wykryto komórki pamięci B i wytworzono przeciwciała nie tylko przeciwko niektórym szczepionkom i infekcjom, ale także przeciwko autoantygenom. Pacjent miał znacznie obniżone poziomy oligoklonalnych limfocytów T wyrażających. TCR, ale zaskakująco normalna liczba komórek T wyrażających. TCR. Analiza na poziomie klonalnym i region determinujący komplementarność TCR. 3 spektratowanie dla. Komórki T ujawniły zróżnicowany repertuar oligoklonalny z przewagą komórek wykazujących ekspresję a4 ~ 3 TCR. Kilka Klony komórek T wykazywały reaktywność wobec komórek zakażonych CMV. Te spostrzeżenia są zgodne z 2 wzajemnie wykluczającymi się wyjaśnieniami dla Przewaga komórek T: przewaga rozwojowa i wyzwalane przez infekcję ekspansje obwodowe sterowane antygenem. Pacjent nosił homozygotyczną hipomorficzną mutację RAG61H RAG1 prowadzącą do zredukowanej rekombinacji V (D) J, ale nie miał wszystkich cech klinicznych charakterystycznych dla zespołu Omenna. Ten raport opisuje nowy fenotyp niedoboru RAG i pokazuje, że zdolność do tworzenia swoistych przeciwciał nie wyklucza diagnozy SCID. Wstęp SCID jest powszechną fenotypową prezentacją szeregu zaburzeń genetycznych (1). W zależności od dotkniętego genu, pacjenci występują z całkowitą nieobecnością komórek T i B lub, w większości przypadków, z nieobecnością komórek T (2). Jednak u kilku pacjentów z SCID komórki T pozostają wykrywalne we krwi obwodowej, co utrudnia diagnozę kliniczną. Te komórki T mogą być spowodowane albo transfuzją materno-płodową (2), albo hipomorficznymi mutacjami, które pozwalają na resztkową funkcję dotkniętego białka, a zatem częściowe różnicowanie komórek T i B. Przykładem pacjentów z SCID z częściowym różnicowaniem komórek T są pacjenci z zespołem Omenna (OS) (3), z których większość ma hipomorficzne mutacje w genie aktywującym rekombinazę (RAG1) lub RAG2 (4, 5). W przeciwieństwie do pacjentów z całkowitymi mutacjami powodującymi utratę funkcji i zupełnym brakiem limfocytów T i B, ci pacjenci zachowują częściową aktywność rekombinacji V (D) J i mogą wytwarzać znaczną liczbę oligoklonalnych limfocytów T. Jednak zazwyczaj brakuje im komórek B i pomimo niewyjaśnionej obecności wysokich poziomów IgE, nie można wykryć odpowiedzi przeciwciał swoistych dla antygenu. Inna grupa pacjentów z mutacjami missense w genach RAG1 lub RAG2 nie wykazuje typowych klinicznych cech OS, w tym uogólnionego wyprysku, powiększenia węzłów chłonnych i powiększenia wątroby (5). Ponadto ci pacjenci, określani jako nietypowi pacjenci z SCID / OS, nie generują specyficznych odpowiedzi immunologicznych. Tak więc, pomimo znacznej różnorodności fenotypowej wśród pacjentów z niedoborem RAG, wspólną cechą immunologiczną jest brak odporności swoistej dla antygenu, która jest podstawą skrajnej podatności na zakażenie i kluczowym parametrem dla diagnozy klinicznej SCID. Poniżej przedstawiamy nowy fenotyp SCID u pacjenta z hipomorficzną mutacją w RAG1, która jest wyraźnie różna od T (B) SCID (SCID charakteryzujący się brakiem zarówno limfocytów T i B), jak i OS. Obejmuje normalne poziomy immunoglobulin, swoiste odpowiedzi przeciwciał na niektóre czynniki zakaźne i antygeny szczepionkowe, produkcję autoprzeciwciał, przewagę. Limfocyty T i rozwój limfoproliferacji związanej z EBV. Wyniki Opis przypadku. Pacjent jest drugą córką spokrewnionych tureckich rodziców. Po raz pierwszy przedstawiła się w wieku 4 miesięcy z przedłużonym ospą wietrzną. W tym samym czasie u matki rozwinęła się ospa wietrzna, a przewlekły przebieg u dziecka był przypisywany brakowi atenuujących przeciwciał matczynych. W wieku 7 miesięcy dziecko było hospitalizowane z perforowanym zapaleniem ucha środkowego, zapaleniem oskrzeli i infekcją candidą narządów płciowych. Początkowa poprawa nastąpiła po podaniu dożylnym antybiotykoterapii, ale w ciągu następnych 3 miesięcy doszło do 3 kolejnych hospitalizacji z powodu zapalenia płuc i uporczywych zakażeń drożdżakami jamy ustnej i narządów płciowych. W wieku 10 miesięcy u pacjenta rozwinęła się niewydolność oddechowa wymagająca intubacji. Płyn z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego był dodatni dla CMV. Wykryto niedokrwistość Coombsa, taką jak ciężka neutropenia z przewagą mielocytów i brak dojrzałych prekursorów granulocytarnych w szpiku kostnym. Wystąpiło limfopenia z prawie całkowitym brakiem limfocytów T CD4 +, niewielką liczbą limfocytów T CD8 +, znacznie zmniejszoną liczbą limfocytów B i prawidłowymi poziomami komórek NK (Tabela 1). Grasica znacznie się zmniejszyła
[więcej w: szpital psychiatryczny lublin, ostrzykiwanie osoczem cena, pierwsza pomoc oparzenia ]
[podobne: polskie produkty spożywcze, eve online poradnik, eve online trial ]