Dysfunkcja śródbłonka naczyniowego wynikająca z niedoboru l-argininy u pacjenta z nietolerancją białka lizynowego

Chociaż L-arginina jest jedynym substratem do wytwarzania tlenku azotu (NO), dotychczas nie doniesiono o wpływie niedoboru L-argininy na czynność naczyń u ludzi. Niedotlenienie białka lizyurowego (LPI) jest rzadkim autosomalnym recesywnym defektem transportu dwuzasadowego aminokwasu powodowanego przez mutacje w genie SLC7A7, co prowadzi do niedoboru L-argininy. Czynność śródbłonka naczyniowego badano u pacjenta z LPI, u którego wykazano, że jest heterozygotą złożoną dla dwóch mutacji w genie (delecja za pośrednictwem Alu 5,3 kb, IVS3 + 1Gy). Średnicę światła tętnicy ramiennej zmierzono u tego pacjenta i u zdrowych osób w stanie spoczynku, w czasie reaktywnego przekrwienia (zależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EDV]) i po podjęzykowym podaniu nitrogliceryny (niezależne od śródbłonka rozszerzenie naczyń krwionośnych [EIV]) za pomocą ultrasonografii. Zarówno stężenie EDV, jak i NOx było znacząco zmniejszone u pacjenta w porównaniu z wartościami dla kontroli. Po infuzji L-argininy stały się normalne. EIV nie różnił się istotnie pomiędzy pacjentem a grupą kontrolną. Pozytonowa tomografia emisyjna serca i test na bieżni ujawniły zmiany niedokrwienne u pacjenta, które zostały poprawione dzięki infuzji L-argininy. Tak więc u pacjenta z LPI niedobór L-argininy powodował dysfunkcję śródbłonka naczyń poprzez zmniejszenie wytwarzania NO. Wprowadzenie W 1980 roku Furchgott i Zawadzki wykazali, że rozluźnienie komórek mięśni gładkich naczyń w odpowiedzi na acetylocholinę zależy od anatomicznej integralności śródbłonka. Odnieśli się do czynnika, który jest odpowiedzialny za tę relację międzykomórkową jako czynnik relaksujący pochodzący od śródbłonka (EDRF, nr ref. 1). EDRF został zidentyfikowany 7 lat później jako gazowy tlenek azotu (NO 2, 3). NO wytwarzany jest z L-argininy enzymatycznie poprzez działanie syntazy tlenku azotu (NOS, nr 3). NO wywiera szereg efektów fizjologicznych, które obejmują rozszerzenie naczyń (3), zmniejszenie ruchliwości żołądkowo-jelitowej (4), cytotoksyczność indukowaną przez makrofagi (5) i hamowanie agregacji płytek (6). NO ma również znaczenie w zakresie czynności śródbłonka naczyniowego (7. 9). Regulacja śródbłonka może być zmieniona przez czynniki lub zaburzenia ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak nadciśnienie (10), hipercholesterolemia (11. 13), przewlekłe palenie tytoniu (14), cukrzyca (15) lub choroba wieńcowa (16, 17) . L-Arginina poprawia dysfunkcję śródbłonka w tych zaburzeniach (10. 13, 15. 17). Ponieważ L-arginina jest jedynym fizjologicznym dawcą azotu w reakcji katalizowanej przez NOS (18), oczekuje się, że dostępność tego niezbędnego substratu będzie determinować szybkość komórkową syntezy NO. Niedobór L-argininy może zatem prowadzić do zmniejszenia produkcji NO. Jednakże, ponieważ L-arginina jest, odżywczo, nieistotnym aminokwasem dla dorosłych ssaków, w tym ludzi (19), zgodnie z naszą wiedzą nie doniesiono o żadnych badaniach dotyczących wpływu niedoboru tego substratu na syntezę NO u ludzi, z wyjątkiem naszego poprzedniego raport (20). Doniesiono o wpływie niedoboru NO na czynność śródbłonka naczyniowego za pomocą przewlekłego eksperymentalnego hamowania NO przez analogi L-argininy (21). Jednak obecnie brak informacji na temat funkcji naczyniowej dla niedoboru L-argininy in vivo. Nietolerancja białka lizyrenurowego (LPI, online dziedziczenie mendelowskie u człowieka 222700) jest autosomalną chorobą recesywną wywołaną przez defektywny transport aminokwasowy dwuzasadowy (DAA, L-arginina, L-lizyna, L-ornityna) w błonie podstawno-bocznej komórki nabłonkowej (22). ). LPI charakteryzuje się objawami, które obejmują niezdolność do rozwoju, hepatosplenomegalię, hipotonię mięśniową, rzadkie owłosienie, osteoporozę i zagrażające życiu zaangażowanie płucne (białaczka pęcherzykowa). Mutacje w genie 7 rodziny 7A (SLC7A7) rodziny substancji czynnej są przyczyną LPI (23, 24). Ta mutacja powoduje niedobór DAA, w wyniku czego pacjenci z LPI wykazują niedobór L-argininy. Tak więc pacjenci z LPI mogą mieć upośledzoną funkcję śródbłonka naczyniowego. W niniejszym badaniu po raz pierwszy, zgodnie z naszą wiedzą, opisujemy dysfunkcję śródbłonka naczyniowego u pacjenta z LPI z niedoborem L-argininy. Metody Przedmioty. 37-letni Japończyk przedstawił typowe objawy kliniczne LPI, które obejmowały zwiększone wydalanie z moczem i niskie stężenie L-argininy, L-lizyny i L-ornityny w osoczu, jak już wcześniej stwierdzono (20). Jego stężenie glukozy w osoczu i stężenie cholesterolu całkowitego w surowicy były prawidłowe (tab. 1), ale często skarżył się na bóle w klatce piersiowej. Tabela Podstawowa charakterystyka pacjenta i prawidłowe kontrole Przebadaliśmy pacjenta, jego matkę i jedną normalną kontrolę za pomocą analizy mutacji
[przypisy: eve online poradnik, eve online polska, eve poradnik ]
[więcej w: szpital bytom żeromskiego, mięśnie grzbietu anatomia, sushi a karmienie piersią ]